Dołącz do czytelników
Brak wyników

Fitoterapia

8 maja 2018

NR 6 (Kwiecień 2018)

Fitoterapia zastojów limfatycznych

0 1

Układ chłonny był znany człowiekowi już w starożytności. Sam Hipokrates pisał o „białej krwi” w węzłach, a Arystoteles lokalizował naczynia chłonne między nerwami a naczyniami krwionośnymi. Przez lata układ ten traktowano po macoszemu, skupiając badania na układzie krwionośnym. Dziś już wiemy, że jego funkcjonowanie jest ważne z punktu widzenia kancerogenezy. Rola zaburzeń układu chłonnego w tym procesie wymaga jednak gruntownych badań.

 Z tego artykułu dowiesz się:

  • Jaką rolę w pracy układu chłonnego odgrywa  śledziona?
  • Jak przeprowadzić kompleksową terapię  obrzęków?
  • Jakie zioła wspierają  odprowadzanie limfy?

 

Układ limfatyczny, nazywany również układem chłonnym, składa się z systemu naczyń limfatycznych i kilku ważnych narządów – grasicy, migdałków, grudek oraz węzłów chłonnych. Małe włośniczki limfatyczne, łącząc się, tworzą coraz większe naczynia. Układ ten jest połączony z układem krwionośnym, do którego dostaje się produkowana limfa. Głównymi jej składnikami są limfocyty, białka i duże cząsteczki, które dostają się do naczyń limfatycznych z przestrzeni śródmiąższowej. Skład limfy nie jest jednorodny i uzależniony jest od narządu, z którego jest odprowadzana1. Właściwościami fizycznymi przypomina nieco osocze. Ciekawą funkcją chłonki jest jej rola w procesie trawienia tłuszczów. Odprowadzana z jelit po posiłku zawiera tzw. chylomikrony, czyli zemulgowane tłuszcze, które nadają jej charakterystyczne, żółte zabarwienie.

Funkcje układu chłonnego

Układ chłonny pomimo zróżnicowanej budowy stanowi całość, która pełni w organizmie ważne funkcje. Przede wszystkim warunkuje utrzymanie odpowiedniego składu płynu tkankowego i cytoplazmy komórek. Do chłonki trafiają często uszkodzone, martwe lub zmutowane komórki. Układ chłonny pozbywa się również obcych substancji i mikroorganizmów, np. bakterii i komórek grzybów. Trafia tam również wiele ważnych związków sygnałowych – enzymów i cytokin procesu zapalnego. Pracę układu chłonnego kontroluje autonomiczny układ nerwowy, a transport (podobnie jak w przypadku krążenia żylnego) wspomagany jest pracą pompy stawowo-mięśniowej2.

Istotną rolę w pracy układu chłonnego odgrywa śledziona – narząd, który przez zachodnią medycynę został nieco zapomniany. Z racji tego, że śledziona nie jest narządem kardynalnym – niezbędnym do przeżycia – nie poświęca się jej większej uwagi. Tymczasem ten mały, bo mieszczący się w dłoni i ważący ok. 150 g narząd korzystnie wpływa na nasz stan zdrowia. Pracując na pograniczu układu chłonnego i limfatycznego, ma zdolność wychwytywania uszkodzonych, starych komórek morfotycznych krwi, dzięki czemu po organizmie krążą zawsze ich młode populacje. Oprócz tego śledziona jest rezerwuarem żelaza i hemoglobiny, więc w sytuacjach niedoboru uwalnia te związki do krwi. Tak zwana miazga biała śledziony gromadzi z kolei 30% populacji limfocytów i jest miejscem wytwarzania komórek żernych układu odpornościowego – makrofagów. Brak śledziony nie zagraża życiu, gdyż jej funkcje przejmuje wtedy wątroba i szpik kostny. Niemniej jednak zaobserwowano, że u niektórych osób po usunięciu tego narządu pojawia się zwiększona podatność na infekcje pneumokokowe oraz meningokokowe3.

Objawy chorób naczyń limfatycznych

Najczęstszym schorzeniem układu chłonnego jest powstawanie obrzęku limfatycznego. Szacuje się, że 150 mln ludzi na świecie cierpi na mniej lub bardziej nasilone jego objawy. Mimo to patomechanizm tego schorzenia nie został do końca wyjaśniony. Z jednej strony obserwuje się obrzęk będący następstwem nagromadzenia się sporych ilości limfy pomimo – wydawać by się mogło – sprawnej pracy naczyń limfatycznych. Z drugiej zaś powstający obrzęk ma podłoże mechaniczne na skutek uszkodzenia lub niedrożności naczyń. Nieleczony obrzęk może prowadzić do postępującego włóknienia tkanek w wyniku namnażania się keranocytów i fibroblastów oraz odkładania się kolagenu. Równie niebezpieczne jest nadkażanie obrzękniętych tkanek przez mikroorganizmy.

Stosowanie leków moczopędnych w leczeniu zastoju limfy jest bezcelowe. Leki te „usuwają” wodę z limfy, pozostawiającjednak frakcje białkowe.

Zastój chłonki dotyczy najczęściej kończyn dolnych, ale może pojawić się również w kończynach górnych, tułowiu i na g...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy

    Komentarze (0)

    Napisz własny komentarz